Page content

Richard & Ginny op reis (11)

Wat pittige klimmetjes in de Ardèche, vers fruit langs de weg en hitte, zinderende hitte, én ... genieten!

Etappe 31: Le Cheylard - Ucel (47km)

Vroeg op. Havermoutontbijt. Koffie, en hup, daar gingen we ... de rest van deze dag zie je op de video hieronder.

Na deze klim heeft Richard wel 10x herhaald wat voor een topprestatie we hadden geleverd. Gek genoeg vond ik die twee etappes in de zinderende hitte veel zwaarder (zowel fysiek als mentaal) dan deze 2 bergetappes van vandaag en gister. Op zulke momenten realiseren we ons dat we exact dezelfde dag op een totaal verschillende manier kunnen ervaren.

Etappe 32: Ucel - Berrias (53km)

Goed uitgerust dankzij onze rustdag vervolgden we onze reis verder naar het zuiden. camping ucel2 Het was nog steeds heet (hittegolf, net camping ucel zoals in Nederland, hier vrijwel elke dag tussen de 34-37 graden ... pffff!), dus we vertrokken vroeg want het liefst fietsen we na de lunch niet meer (dat is bijna niet uit te houden, vinden we).

Het landschap hier lijkt iets droger en kaler te zijn dan een paar dagen geleden. In plaats van volledig groene bergen zijn er nu meer rotsen zichtbaar. Het is ruiger. Qua geur - want zoals ik al eens schreef worden alle zintuigen geprikkeld tijdens het fietsen - heeft de frisse dennegeur plaatsgemaakt voor verse tijm en rozemarijn, dat staat hier gewoon 'met bosjes' in de berm. En dan hebben we ook nog bramen, verse vijgen, amandelbomen en olijvenbomen. Hmmmmm!

Voor het eerst maken we mee dat de camping waar we naartoe willen niet meer bestaat. We checken dat vantevoren nooit (was ook niet nodig tot nu toe, want het ging altijd goed). Ons boekje geeft niet alle campings en accommodaties weer, maar gelukkig bevinden we ons in een streek waar vrijwel alle faciliteiten goed staan aangegeven, dus we gingen op zoek naar een volgende mogelijkheid om te overnachten. Dat was een gite, maar die zat vol. Ernaast lag een camping, maar de receptie en alles was dicht tot 16.00u, daar wilden we niet op wachten. Na nog een stukje fietsen kwamen we bij een andere camping en daar mochten we in een mobil-home slapen, superfijn! zie video

Ook bij deze camping hebben we weer dankbaar gebruik gemaakt van het zwembad. Het lijkt net vakantie, nietwaar? Haha! Wat dat betreft is de Ardèche een superleuke regio en alle campings zijn voorzien van een zwembad. Na een warme dag op de fiets is het een feest om in het koude water te duiken kan ik je zeggen!

Etappe 33: Berrias - St. Ambroix (45 km)

Vanwege de hitte vertekken we nog steeds vroeg en passen we de afstanden aan zodat we vóór 13.00u klaar zijn met fietsen. Dat lukt telkens niet helemaal (of beter: helemaal niet), want ondanks dat het boekje aangeeft dat een route vlak is, ga je in werkelijkheid continu op en neer. Op vlakke stukken haal je met gemak tussen de 17 à 20km per uur, maar zodra je een heuvel op fietst word je helemaal 'afgeremd' tot 4 à 7 km per uur. Als je naar de grond kijkt zie je de meters heel langzaam onder je weg glijden. Eenmaal op de top zet je alles in het grootste verzet en fiets je - zo snel je durft - omlaag. De bergen dwingen respect af en het blijft machtig mooi om er doorheen te fietsen.

Heel toevallig blijkt ook de camping waar we vandaag naartoe wilden gaan, niet meer te bestaan. Dat is de tweede keer in twee dagen. Het zal toch geen 'trend' worden? Het vinden van een andere camping was nog even spannend, maar ook dat is uiteindelijk weer gelukt.

Etappe 34: St. Ambroix - St. Hippolyte du Fort (63 km) ardeche brug

De route van vandaag is in veel opzichten vergelijkbaar met die van gister. Vooral het eerste stuk voert ons door piepkleine dorpjes, prachtig gelegen op / tegen heuvels. In Noord-Frankrijk (zoals je je misschien nog kunt herinneren?) waren veel dorpjes nagenoeg verlaten of uitgestorven. Dat is hier niet het geval. De dorpjes zijn nog wel bewoond, maar faciliteiten zijn er amper te vinden. We hadden dan ook niet verwacht dat er vandaag een koffiepauze in zou zitten, totdat Richard ineens een schattig terras zag verscholen onder bomen met overhangende takken.
Het lieve vrouwtje door wie we bediend werden verontschuldigde zich steeds omdat ze nog niet klaar was met poetsen, en het terras nog vol lag met bladeren. Dat maakte ons niet uit. De koffie was heerlijk en het vrouwtje stond erop dat ze onze flessen met vers water vulde. Wij waren weer helemaal 'good to go'...

Etappe 35: St. Hippolyte du Fort - St. André de Sangonis (52 km)

's Ochtends op de camping gebeld naar mijn ome Pierre en tante Nancy om te laten weten dat we woensdag (31 augustus) zouden arriveren. Dan was dat in ieder geval geregeld en konden we vertrekken. Vandaag stonden er één grotere klim en voor de rest een hoop kleinere klimmetjes op ons te wachten. Inmiddels reden we in de Languedoc-Rousillon, dus werden we weer omringd door wijngaarden. Het gaat misschien vervelen, maar ik moet het toch weer zeggen: het is gewoon fabeltastisch allemaal!

Rond lunchtijd waren we in het prachtige dorpje St. Guilhem de Désert. Zelf was ik hier 2x eerder geweest, Richard 1x. Altijd met mijn ome Pierre en tante Nancy. Het is een supermooi dorp, maar daardoor helaas ook toeristisch, alhoewel de drukte meeviel omdat de vakantie bijna ten einde is. st guilhem de desert

Het was wederom een pittige rit geweest, mede door de aanhoudende hitte en het constante stijgen en dalen. Maar we waren er, dus we beloonden onszelf met een menu du jour: een 'salade de bienvenue' vooraf, Richard een tartiflette als hoofdgerecht en ik een geroosterde Camembert met gepofte aardappel en salade, en als toetje namen we beide een crèpe au chocolat! Hallelujah! Ik had het gevoel alsof ik de komende drie dagen niet meer hoefde te eten! crepe au chocolat

Op een bankje in de schaduw in een park deden we om beurten een powernap op elkaars schoot en na ongeveer 3 uur pauze, precies op het moment dat er wat bewolking en wat wind kwam opzetten (heerlijk verkoelend), reden wij nog de laatste 10 km. Onderweg nog vijgen geplukt, boodschappen gedaan, wederom dankbaar gebruik gemaakt van het zwembad op de camping, eten gemaakt, gedoucht en onder de wol, of nou ja, 'onder' de wol. Beter gezegd 'op' de slaapzak.

 

 

Ginny
Mijn naam is Ginny, mijn passie is HET LEVEN! Om voluit te leven wil ik gezond en fit zijn, energie hebben en me lekker in mijn vel voelen. Dat probeer ik dagelijks na te streven door gezond te eten, voldoende te bewegen en te ontspannen middels o.a. meditatie, ademhaling, en lange wandelingen of fietstochten in de natuur. Van mijn passie heb ik mijn werk kunnen maken. Sinds 2006 werk ik fulltime als Personal Trainer en Lifestyle Coach en kom ik met veel plezier bij mensen thuis om hen te begeleiden naar een gezondere en fittere lifestyle, en zodoende naar een leuker leven. Dankzij internet spelen plaats en tijd geen rol meer, en kan ik nu óók jou op een professionele en vooral gepassioneerde manier begeleiden zo gezond en fit mogelijk te worden!

Comment Section

0 reacties op “ Richard & Ginny op reis (11)

Plaats een reactie


*